Δερβενακίων 8, 172 35, Δάφνη, Αττική, Ελλάδα
Babyspace Greece
info@babyspace.gr 210 9287300
2015-11-02 11:20:00 +0200 Ο παρουσιαστής Χρήστος Δημόπουλος μας μιλά για το «ουράνιο τόξο». Ένα ουράνιο τόξο που εμφανίζεται εδώ και δώδεκα χρόνια. Ο X. Δημόπουλος στο babyspace

Ο X. Δημόπουλος στο babyspace

Ο X. Δημόπουλος στο babyspace 470 900
Ένα ουράνιο τόξο που εμφανίζεται εδώ και  δώδεκα χρόνια, ένα ουράνιο τόξο που μετρά 1700 επεισόδια, ένα ουράνιο τόξο που παίρνει χρώμα από τα παιδιά και ζωή από τον Χρήστο Δημόπουλο.

«Κάπως έτσι άρχισαν όλα, λίγο-πολύ από τύχη»

Από την αρχιτεκτονική στην δραματική σχολή και από εκεί στην τηλεόραση… πείτε μας λίγα λόγια για αυτό.
Είναι μεγάλη ιστορία... Βλέπετε, ο πατέρας μου, που ήταν σκηνοθέτης (ο Ντίνος Δημόπουλος) κι η μητέρα μου που ήταν ηθοποιός στο Εθνικό (η Βεατρίκη Δεληγιάννη) δεν ήθελαν επ’ ουδενί ο γιος τους να γίνει ηθοποιός. Έτσι, μετά το Λύκειο, έφυγα στην Αγγλία για να σπουδάσω αρχιτεκτονική. Τελικά, σπούδασα Γραφικές Τέχνες και ως γραφίστας κέρδισα τα πρώτα μου χρήματα εδώ στην Ελλάδα. Εδώ τελείωσα και τη Δραματική Σχολή, αλλά, όπως βλέπετε, ποτέ δεν εξάσκησα το επάγγελμα του ηθοποιού. Παραμένει απωθημένο!

Πώς δημιουργήθηκε το «ουράνιο τόξο»;
Συνεργαζόμουν με την ΕΡΤ, κάνοντας υποτίτλους στην τηλεόραση. Μετά από διαγωνισμό, προσλήφθηκα στην ΕΡΤ ως εκφωνητής και επί τέσσερα χρόνια εκφωνούσα ειδήσεις στο ραδιόφωνο. Το 1986 με φώναξαν από το Τμήμα Παιδικών Εκπομπών και μου πρότειναν να παρουσιάζω την εκπομπή Ουράνιο Τόξο. Κάπως έτσι άρχισαν όλα, λίγο-πολύ από τύχη. Πολύ σύντομα ανέλαβα ο ίδιος τη διεύθυνση του Παιδικού Τμήματος ως το 1989, οπότε και παραιτήθηκα. Για δώδεκα χρόνια έκανα άλλη καριέρα, ώσπου, το 2001, με φώναξαν πάλι από την ΕΡΤ για να «αναβιώσουμε» το Ουράνιο Τόξο. Κι από τότε, συνεχίζω...

Από πού προήλθε ο τίτλος της εκπομπής;
Εκείνη την εποχή, η εκπομπή δεν ήταν αυτόνομη, αλλά σηματοδοτούσε όλη τη ζώνη του παιδικού προγράμματος, εξ ου και ο τίτλος της.

«Το Ουράνιο Τόξο είναι μια πλούσια εκπομπή, πλούσια σε αυθορμητισμό, σε χιούμορ και σε αισιοδοξία»

Ένα «ουράνιο τόξο» διαρκεί το πολύ μέχρι 1 λεπτό. Το δικό σας ουράνιο τόξο όμως μετά από χιλιάδες επεισόδια και πολλά χρόνια είναι ακόμα στις μικρές μας οθόνες. Τι είναι αυτό που το συντηρεί;
Πράγματι, το Ουράνιο Τόξο είναι μια από τις μακροβιότερες εκπομπές της δημόσιας τηλεόρασης. Δώδεκα χρόνια προβολής, πάνω από 1700 επεισόδια. Παρόλο που είναι μια από τις πιο «φθηνές» παραγωγές της ΕΡΤ, έχει ένα σταθερό κοινό, μια θεαματικότητα που αγγίζει και ξεπερνά το διπλάσιο του μέσου όρου του σταθμού, έχει φανατικούς φίλους και μάλιστα όχι μόνο μικρά παιδιά αλλά και μεγάλους. Είναι μια «τίμια» εκπομπή. Είναι αληθινή. Δεν στηρίζεται ούτε στα εφέ, ούτε σε χορηγούς, ούτε σε «κόλπα» που φέρνουν νούμερα τηλεθέασης...
Πιστεύω ότι τα παιδιά που εμφανίζονται αποκαλύπτουν μιαν άλλη οπτική γωνία στους τηλεθεατές, κάτι, δηλαδή, που λείπει από άλλες εκπομπές. Μπορεί να είναι «φθηνή» παραγωγή, όπως είπα, αλλά είναι μια πλούσια εκπομπή, πλούσια σε αυθορμητισμό, σε χιούμορ, σε αισιοδοξία.

Για ποιο λόγο θεωρείτε ότι δεν υπάρχουν πια παιδικές εκπομπές στην ελληνική τηλεόραση;
Ειλικρινά, δεν ξέρω... Όσο για τα ιδιωτικά κανάλια, η απάντηση είναι απλή. Οι παιδικές εκπομπές δεν φέρνουν διαφήμιση (γιατί απαγορεύεται) άρα δεν συμφέρουν και γι’ αυτό κανείς ιδιωτικός σταθμός δεν επενδύει στο παιδικό πρόγραμμα.
Για τη δημόσια τηλεόραση, όμως, το φαινόμενο είναι πραγματικά ανεξήγητο. Από τη φύση της, η ΕΡΤ έχει την υποχρέωση να παράγει παιδικό πρόγραμμα. Κάποτε, στα δικά μου χρόνια, ως το 1990 περίπου, αυτό γινόταν και μάλιστα με αξιώσεις. Κάναμε τότε παραγωγές ελληνικές, που κάλυπταν το 75% του παιδικού προγράμματος. Τηλεπαιχνίδια, δραματοποιημένες σειρές, εκπομπές γνώσης, ένα σωρό...
Σιγά-σιγά, τα πράγματα ατόνησαν. Κάνεις δεν έδινε σημασία στο παιδικό. Ώσπου καταργήθηκε και το ίδιο το τμήμα. Σήμερα δεν υπάρχει Τμήμα Παιδικών Εκπομπών. Ελπίζω ν’ αλλάξει αυτό. Και σύντομα…

«μιλάω την γλώσσα των παιδιών, τη δική τους γλώσσα, οπότε, ξεφεύγω χρησιμοποιώντας τις ίδιες μεθόδους που χρησιμοποιούν κι αυτά!»

Πώς γίνεται η επιλογή των παιδιών που έρχονται στο studio;
Πρέπει να σας πω ότι εκατοντάδες παιδιά περιμένουν να εμφανιστούν στην εκπομπή. Αν υποθέσουμε ότι οι αιτήσεις συμμετοχής σταματούν σήμερα και ικανοποιήσουμε όλα τα παιδιά που περιμένουν, το τελευταίο θα έχει αποφοιτήσει και από το Λύκειο! Η αλήθεια είναι ότι δεν κάνουμε κανενός είδους επιλογή. Κρατάμε αυστηρά μια σειρά προτεραιότητας κι αυτό είναι όλο. Δεν είμαστε talent-show ώστε να επιλέγουμε μόνο παιδιά που έχουν κάποιο χάρισμα. Στο Ουράνιο Τόξο χωρούν όλα τα παιδιά που θέλουν να εμφανιστούν!

Ποια είναι η πιο χαρακτηριστική ατάκα που σας έχει πει παιδί;


Ποια να πρωτοθυμηθώ; Σχεδόν σε κάθε εκπομπή, θα μου πουν κάτι που δεν το περιμένω. Βλέπετε, τα παιδιά δεν αυτολογοκρίνονται, όπως εμείς οι μεγάλοι. Λένε ό,τι τους έρθει αυθόρμητα στο νου. Πολλές φορές αυτό μπορεί να μην είναι «πολιτικά ορθό», αλλά ακριβώς εκεί έγκειται και η επιτυχία της εκπομπής. Δεν περιμένεις, ας πούμε, όταν ρωτάς ένα παιδί «τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις» να σου απαντήσει «σκουπιδιάρης»!


Τα παιδιά έχουν πάντα έτοιμη μια απάντηση. Σας έχουν φέρει ποτέ σε δύσκολη θέση;
Και, ναι, πολλές φορές με έχουν φέρει σε δύσκολη θέση με τις απαντήσεις τους. Αλλά, όταν κάνω την εκπομπή, μιλώ κι εγώ τη δική τους γλώσσα, οπότε, ξεφεύγω χρησιμοποιώντας τις ίδιες μεθόδους που χρησιμοποιούν κι αυτά!

Τα παιδιά σας στέλνουν πολλά γράμματα. Τι σας γράφουν συνήθως;  Θυμάστε κάποιο που σάς άγγιξε ιδιαίτερα;
Παίρνω δεκάδες γράμματα Κάθε μέρα. Όχι μόνο από την Ελλάδα, αλλά κι από το εξωτερικό, όπου το Ουράνιο Τόξο μεταδίδεται δορυφορικά. Ως κι από τη Νέα Ζηλανδία μου γράφουν!
Δεν θα ξεχάσω το παιδί που μου έγραψε: «...εμένα οι γονείς μου έχουν χωρίσει, αλλά όταν σας βλέπω, το ξεχνάω...» Δεν είναι πολύ συγκινητικό, να ξέρεις ότι τα παιδιά σε αγαπούν τόσο πολύ;


Τις ζωγραφιές που σας στέλνουν τα παιδιά τις κρατάτε;  Έχετε σκεφτεί ποτέ να τις εκθέσετε;
Κρατάω τις καλύτερες. Κι είναι πραγματικά καταπληκτικές. Όσο για να τις εκθέσω, εδώ μπαίνουν στη μέση θέματα πνευματικών δικαιωμάτων! Θα έπρεπε να έχω και τη συγκατάθεση των γονιών... σας διαβεβαιώ, όμως ότι θα έφτιαχναν μια σπουδαία έκθεση.

«Το πρώτο μου βιβλίο ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ, που είχε κατασκευές, εξαντλήθηκε. Τώρα γράφω μια σειρά βιβλίων με ήρωα ένα μικρό μπιζέλι που λέγεται Μπίλης Μπιζέλης»

Μέσα από την εκπομπή σας προωθείται και η ανάγνωση των βιβλίων. Τι προσφέρει το βιβλίο στο παιδί;
Το βιβλίο είναι μεγάλη υπόθεση. Σε αντίθεση με την τηλεόραση που προσφέρει μασημένη τροφή – και μάλιστα στις πιο πολλές περιπτώσεις, αμφίβολης ποιότητας – το βιβλίο εξασκεί τη φαντασία, ανοίγει νέους δρόμους... Κάνει τα παιδιά να ονειρεύονται, να γίνονται τα ίδια σκηνοθέτες και ηθοποιοί και σκηνογράφοι και μουσικοί. Το βιβλίο καλλιεργεί, δεν διασκεδάζει απλώς, όπως η τηλεόραση. Γι’ αυτό κι εγώ συστηματικά παρουσιάζω και προτείνω βιβλία στα παιδιά.

Πώς προέκυψε η συγγραφή βιβλίων;
Η συγγραφή προέκυψε κυρίως από την ανάγκη να φτιάξω έναν ήρωα Έλληνα, πιο οικείο στα παιδιά. Σήμερα κυριαρχούν στο στερέωμα ο Μπομπ ο Σφουγγαράκης και η Ντόρα η Εξερευνήτρια! Μα τι κοινό έχουν τα ελληνόπουλα με αυτούς τους ήρωες; Δεν είναι καιρός να αποκτήσουν τον δικό τους ήρωα, που μιλάει ελληνικά, που ζει σ’ ένα ελληνικό χωριό, που αντιμετωπίζει τα ίδια προβλήματα με αυτά;
Βέβαια, είναι πολύ δύσκολο να τα βάλει κάνεις με το διεθνές μάρκετινγκ και τα εκατομμύρια δολάρια που βρίσκονται πίσω από το Μπομπ και τη Ντόρα. Αλλά, ας προσπαθήσουμε...

Συστήστε μας τον «Μπίλη τον Μπιζέλη»...
Ο Μπίλης Μπιζέλης είναι συγγραφέας, και μάλιστα διάσημος. Το βιβλίο του «Ο άρχοντας των βελανιδιών» έχει γυριστεί και ταινία! Τώρα προσπαθεί να τελειώσει το τελευταίο του μυθιστόρημα, που έχει τίτλο «Αναζητώντας τον θαμμένο θρόνο».  Προκειμένου να βρει λίγη ησυχία, καταφεύγει σ’ ένα χωριό που λέγεται Λαχανίτσα. Εκεί, όμως, αντί να βρει ησυχία, έρχεται αντιμέτωπος με ένα χάος. Κι αυτό γιατί η Λαχανίτσα δεν είναι ένα χωριό καθαρό, περιποιημένο και γραφικό, όπως όλα τ’ άλλα. Εδώ δεν έρχονται τουρίστες, δεν υπάρχουν ξενοδοχεία ή εστιατόρια, δεν χτίζονται σπίτια, δεν φτιάχνονται δρόμοι. Οι λιγοστοί κάτοικοί της κοιτούν ο καθένας τη δουλειά του και δεν ενδιαφέρονται για τους άλλους, ούτε, βέβαια, για το χωριό τους! Ο Μπίλης Μπιζέλης, προσπαθεί να βάλει μια τάξη στο χάος αυτό. Και τα καταφερνει...

Μιλήστε μας για τα μελλοντικά σας σχέδια...
Ποτέ δεν κάνω σχέδια για το μέλλον. Το μέλλον συνήθως κάνει σχέδια για μένα κι εγώ τα ακολουθώ...

Ένα θέλετε το δικό σας αυτόγραφο από τον Χρήστο Δημόπουλο δεν έχετε παρά να πατήσετε εδώ

Σχόλια

Neutral avatar

Σχετικά άρθρα


Οι υποστηρικτές μας