Η ζωή της μαμάς

Δερβενακίων 8, 172 35, Δάφνη, Αττική, Ελλάδα
Babyspace Greece
info@babyspace.gr 210 9287300
2015-10-16 12:38:48 +0300 8 τρόποι για ομαλό διαζύγιο, με τη λιγότερη δυνατή συναισθηματική φόρτιση για το παιδί. Η ζωή μετά το διαζύγιο

Η ζωή μετά το διαζύγιο

Η ζωή μετά το διαζύγιο 470 900

Ένα διαζύγιο σημαίνει ότι το παιδί αναγκάζεται να βλέπει λιγότερο τον ένα από τους δυο γονείς, να μοιράζει τη ζωή του ανάμεσα σε δυο σπίτια, πιθανότατα να αλλάξει κατοικία, ίσως ακόμη και να βλέπει λιγότερο την μητέρα του η οποια ενδεχομ...

-Μιλάμε στο παιδί με ειλικρίνεια για όλα όσα συμβαίνουν, φροντίζοντας να το βεβαιώνουμε διαρκώς για την αγάπη που νιώθουμε για εκείνο. Η μυστικότητα και η σιωπή για την κατάσταση που βιώνει η οικογένεια, δεν βοηθά το παιδί. Από την άλλη, οι εξάρσεις, ο θυμός, οι εντάσεις ανάμεσα στους γονείς, επίσης δεν βοηθούν το παιδί. Το μυστικό για μια ομαλή μετάβαση του παιδιού στη νέα κατάσταση, βρίσκεται κάπου στη μέση. 

-Αν το παιδί είναι κάτω των δυο ετών, οι χειρισμοί πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί, με την έννοια ότι δεν μπορούμε να του εξηγήσουμε όσα συμβαίνουν με λόγια, άρα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε άλλους τρόπους επικοινωνίας. Έτσι, φροντίζουμε να μην διαταράξουμε την καθημερινότητα του παιδιού κάτω των δυο ετών μετά το διαζύγιο. Αυτό θα του δώσει μια βάση ηρεμίας και σταθερότητας, που την χρειάζεται σε αυτή τη φάση περισσότερο από ποτέ. Προσπαθούμε να μην εισάγουμε άλλες αλλαγές στην ζωή του παιδιού. Για παράδειγμα, η περίοδος μετά το διαζύγιο δεν είναι καλή για να συστήσουμε στο παιδί τη νέα baby-sitter, να του αλλάξουμε παιδικό σταθμό ή να μετακομίσουμε σε νέο περιβάλλον. Επίσης, διαδικασίες που ούτως ή άλλως είναι δύσκολες και απαιτητικές για το παιδί (π.χ. «κόψιμο» της πάνας ή της πιπίλας), καλό είναι να μην συμπίπτουν χρονικά με το διαζύγιο. 

-Η παλινδρόμηση σε συμπεριφορές μικρότερης ηλικίας, είναι μια πολύ συνηθισμένη αντίδραση του παιδιού μετά το χωρισμό των γονιών του. Δείχνουμε λοιπόν κατανόηση και δεχόμαστε με υπονομή και ψυχραιμία αυτές τις αντιδράσεις. Αν παραταθούν χρονικά ή αν έχουν μεγάλη ένταση, συμβουλευόμαστε τον ειδικό παιδοψυχολόγο. 

-Αν κάποιο θέμα που αφορά το παιδί, προκύψει κατά τη διάρκεια του χωρισμού ή και μετά το διαζύγιο, αφήνουμε κατά μέρος τις προσωπικές μας διαφωνίες και ασχολούμαστε με το πρόβλημα του παιδιού. Πρέπει να νιώθει διαρκώς ότι έχει την αμέριστη προσοχή, την αγάπη και το ενδιαφέρον και των δυο γονιών ώστε να του γίνει σαφές ότι το διαζύγιο είναι κάτι που αφορά εμάς τους δυο και όχι το ίδιο. 

-Όποιες αποφάσεις παίρνουμε, που αφορούν το παιδί, πρέπει να λαμβάνονται από κοινού και με τη σύμφωνη γνώμη και των δυο γονιών. Τυχόν διαφωνίες πρέπει να συζητώνται χωρίς το παιδί να είναι παρόν. Αυτό θα του δώσει την σταθερότητα και την πειθαρχία που χρειάζεται. Οπωσδήποτε δεν ασκούμε κριτική ο ένας γονιός στον άλλο, μπροστά στο παιδί και ποτέ δεν κατηγορούμε τον άλλο γονιό στο παιδί. 

-Ποτέ δεν κάνουμε το παιδί αντικείμενο της δικής μας διαμάχης με τον άλλο γονέα, αφού κάτι τέτοιο επηρεάζει αρνητικά τον ψυχικό του κόσμο, του δημιουργεί άγχος, ανασφάλεια, θλίψη, θυμό και ενοχές. 

-Αν διαπιστώσουμε ότι το παιδί έχει έντονες συμπεριφορές αυτοκριτικής, είναι διαρκώς απολογητικό, έχει μειωμένη αυτοεκτίμηση, είναι σιωπηλό και θλιμμένο, σημαίνει ότι βιώνει το διαζύγιο ως δικό του φταίξιμο. Το καθησυχάζουμε λοιπόν και του εξηγούμε ότι σε καμιά περίπτωση δεν ευθύνεται εκείνο για όσα μας συμβαίνουν. Ωστόσο, επειδή ο χειρισμός της κατάστασης σε αυτή την περίπτωση απαιτεί πολύ μεγάλη προσοχή, καλό είναι να ζητήσουμε τη γνώμη του ειδικού ψυχολόγου. 

-Δεν ξεχνάμε τη δική μας καλή ψυχολογική κατάσταση. Αν το διαζύγιο μας έχει γεμίσει ανασφάλεια, θυμό, οργή, απελπισία, το παιδί θα το αντιληφθεί και θα ταυτιστεί με τα δικά μας συναισθήματα. Ζητάμε λοιπόν τη βοήθεια του κοντινού μας περιβάλλοντος και εφόσον χρειάζεται, απευθυνόμαστε σε έναν ειδικό ψυχολόγο.

Σχόλια

Neutral avatar

Σχετικά άρθρα