Δερβενακίων 8, 172 35, Δάφνη, Αττική, Ελλάδα
Babyspace Greece
info@babyspace.gr 210 9287300
2015-10-19 12:53:18 +0300 Όπως αναφέρει ο Worden (1996), κάθε παιδί θρηνεί με το δικό του τρόπο. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχουν σωστοί ή λανθασμένοι τρόποι θρήνου Διεργασίες παιδικού θρήνου

Διεργασίες παιδικού θρήνου

Διεργασίες παιδικού θρήνου 470 900
Άρθρο από Στέλιος Μαντούδης
Όπως αναφέρει ο Worden (1996), κάθε παιδί θρηνεί με το δικό του τρόπο. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχουν σωστοί ή λανθασμένοι τρόποι θρήνου

Ο θρήνος περιλαμβάνει ορισμένες διεργασίες τις οποίες καλείται το παιδί να ολοκληρώσει προκειμένου να προσαρμοστεί στην απώλεια. Στις διεργασίες αυτές το παιδί έχει έναν ενεργό ρόλο και το περιβάλλον μπορεί να διευκολύνει την ολοκλήρωση τους.

Η πρώτη διεργασία είναι να κατανοήσει και να συνειδητοποιήσει την απώλεια του αγαπημένου προσώπου. Εδώ παίζει μεγάλο ρόλο η πληροφόρηση που παίρνει το παιδί από το περιβάλλον του για το συμβάν της απώλειας, αλλά και το εξελικτικό του στάδιο. Έχει ανάγκη να μάθει πώς συνέβη και γιατί συνέβη, καθώς και τις επιπτώσεις που θα έχει αυτός ο θάνατος στη ζωή του (π.χ. πως θ’ αλλάξει η καθημερινή ζωή της οικογένειας, αν θα πρέπει ν’ αλλάξει σπίτι ή σχολείο κ.α.).

Η δεύτερη διεργασία θρήνου, μετά την αποδοχή της απώλειας, είναι να βιώσει τον πόνο που προκαλείται από αυτή την απώλεια και να μπορέσει να εκφράσει τα έντονα και ανάμικτα συναισθήματα και τις σκέψεις του (αισθήματα αγάπης και μαζί θυμού για την απώλεια). Πρόκειται για μια πολύ επίπονη περίοδο κατά την οποία το παιδί πρέπει να επεξεργαστεί και ν’ αντέξει τα οδυνηρά συναισθήματα αποδέσμευσής του από το χαμένο πρόσωπο.

Η τρίτη διεργασία θρήνου σχετίζεται με την προσαρμογή στην πραγματικότητα από τη οποία απουσιάζει το αγαπημένο πρόσωπο. Με την απουσία ενός σημαντικού ατόμου, η ζωή και η καθημερινότητα κάθε οικογένειας ανατρέπεται. Κατά την πορεία του θρήνου του το παιδί προσπαθεί να προσαρμοστεί σ’ όλες τις αλλαγές που συμβαίνουν.

Η τέταρτη διεργασία θρήνου αφορά την αναδόμηση της σχέσης με το πρόσωπο που πέθανε. Αυτό σημαίνει ότι το παιδί μέσα από την πορεία του θρήνου του διαμορφώνει μια εσωτερική ψυχική σύνδεση με το αγαπημένο πρόσωπο η οποία διατηρείται ως συνεχιζόμενος δεσμός στη ζωή του. μέσα από αυτή τη διεργασία που είναι και η πιο δύσκολη- το παιδί διατηρεί την αίσθηση της «ζωντανής κληρονομιάς» που του άφησε αυτή η σχέση, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να συνεχίσει να ζει, να εξελίσσεται, να διαμορφώνει νέες σχέσεις και να επενδύει στο μέλλον (Μεταλληνού, Παπάπζογλου, Ράλλη, Νίλσεν, Παπαδάτου, 2004).

Ο θρήνος των παιδιών δεν είναι μια διεργασία με καθορισμένο χρονικό τέλος. Όταν το παιδί έχει χάσει ένα σημαντικό για τη ζωή του πρόσωπο, ο θρήνος του αναβιώνει στα διάφορα στάδια της εξέλιξης του.Περισσότερες πληροφορίες στο

Κέντρο Ανάπτυξη
Κίνηση-Ομιλία-Συμπεριφορά
www.anaptykxi.gr

Σχόλια

Neutral avatar

Σχετικά άρθρα


Οι υποστηρικτές μας